Met een straalkacheltje een bedrijfshal verwarmen
Soms wordt in projecten niet begrepen dat een bepaalde techniek simpelweg nooit gaat werken. Niet omdat er nog een optimalisatie nodig is, niet omdat er een workaround ontbreekt, maar omdat de fundamentele oplossing gewoon niet past bij de schaal van het probleem.
Stel je voor: je moet een gigantische bedrijfshal verwarmen en kiest als oplossing een klein straalkacheltje in de hoek van de ruimte. Een totaal onrealistisch plan. Toch zie je in IT-implementaties precies dit gebeuren—een techniek of oplossing die in de kern ongeschikt is, maar toch wordt doorgedrukt.
Waarom is dit een probleem?
Het wordt pas écht frustrerend als een leverancier blijft wijzen op de aspecten die wél werken, terwijl ze volledig voorbijgaan aan de kernvraag: is dit überhaupt een passende oplossing?
-
“De straalkachel doet het toch?”
→ Ja, hij geeft warmte af. Maar dat betekent niet dat hij geschikt is voor deze situatie. -
“In de omgeving van de kachel wordt het toch wel warm?”
→ Dat klopt, maar de vraag was hoe je de héle bedrijfshal op temperatuur krijgt. -
“Kunnen we de kachel niet gewoon altijd aan laten?”
→ Een onwerkbare oplossing harder laten werken, maakt het nog steeds geen goede oplossing.