Gelieve geen parket op het plafond
Soms zie je in projecten keuzes voorbijkomen die zo fundamenteel verkeerd zijn dat je je afvraagt hoe ze ooit goedgekeurd zijn. Oplossingen die niet alleen onlogisch zijn, maar waarvan je vermoedt dat de leverancier zélf ook wel wist dat het niet de juiste weg was. Toch is er niemand geweest die de rem erop zette.
Ik noem dit soort situaties ‘parket op het plafond’—een compleet misplaatste oplossing die niet past binnen de context, maar die toch is uitgevoerd. Wanneer ik zoiets tegenkom, ga ik de discussie aan. Waarom is dit toegestaan? Hoe lossen we dit nu op? En belangrijker nog: hoe voorkomen we dat dit nog een keer gebeurt?
Waarom is dit een probleem?
Het excuus “de klant wilde het zo” is geen geldig argument. Een leverancier is geen passieve uitvoerder, maar een adviseur die moet waarborgen dat de oplossing functioneel en werkbaar blijft. Toch gebeurt het vaak dat een verkeerde keuze wordt doorgevoerd zonder tegengeluid.
-
Niet elke klant overziet de gevolgen van een ontwerpkeuze – Daarvoor huren ze een specialist in.
-
Uitvoeren zonder kritisch na te denken is geen dienstverlening – Een leverancier moet niet alleen leveren, maar ook adviseren.
-
Slechte implementaties kosten later altijd meer tijd en geld – Wat nu door de vingers wordt gezien, wordt later een probleem dat niemand meer kan negeren.