Waarom is dit een probleem?
Doorbouwen op een scheef fundament leidt onvermijdelijk tot grotere problemen:
Tijdrovende workarounds: Elke volgende laag van het project moet zich vermoedelijk opnieuw schikken om de fundamentele fout te compenseren.
Onvoorzien extra werk: Wat nu een snelle ‘oplossing’ lijkt, veroorzaakt later een berg aan complexe problemen/gevolgschade.
Onbruikbare eindresultaten: Het project wordt afgerond, maar met structurele gebreken die ooit moeten worden gerepareerd, waarschijlijk tegen veel hogere kosten.
Het echte gevaar? De afweging die men maakt: De zichtbare pijn van nu (teruggaan naar het fundament) versus de schijnbaar ‘kostenloze’ optie om door te modderen. Maar die laatste optie is een illusie. De rekening komt, mét rente.
Mitigerende maatregel
De enige juiste keuze in deze situatie is om het fundament te corrigeren, hoe pijnlijk dat op korte termijn ook lijkt. Dit betekent:
Onderkennen dat sommige fouten niet oplosbaar zijn met workarounds – Symptoombestrijding creëert alleen nieuwe problemen.
De ballen hebben om op de rem te trappen – Ja, het kost tijd. Maar het alternatief is een project dat zichzelf vastloopt in technische schuld en operationele ellende.
Kiezen voor duurzame oplossingen, niet voor tijdelijke pleisters – Als de kern niet klopt, moet je daar beginnen. Niet verder bouwen in de hoop dat het ‘wel goedkomt’.