Deadline als doel: Wanneer planning belangrijker wordt dan resultaat

Bij sommige ERP-implementaties wordt de deadline (schijnbaar ineens) heilig verklaard. De live-gang nadert, de planning is strak, en de stuurgroep verwacht resultaat. Maar terwijl projectmanagers zich blindstaren op de einddatum, blijven openstaande bugs en ontbrekende testresultaten liggen. De realiteit? De deadline is niet gebaseerd op de status van het project, maar op wensdenken.

In plaats van een eerlijke discussie over haalbaarheid te voeren, onderhandelen sommige projectmanagers intern in plaats van extern. Niet over de echte status, maar over hoe ze stakeholders kunnen overtuigen om tóch live te gaan. Dit leidt tot misleidende tactieken:

  • Het valse dilemma – “Óf we gaan live, óf we stellen maanden uit en blokkeren de business.” Alsof er geen tussenweg is.
  • Schijnkeuze – “Wat hebben jullie nog nodig?” terwijl het team allang weet dat er geen tijd is voor wat echt nodig is.
  • Framing van risico’s – “Het hoeft niet perfect, als het maar acceptabel is.” Terwijl cruciale fouten worden genegeerd.
  • Angst voor verlies – “Als we niet live gaan, verliezen we budget en momentum.” Alsof een mislukte implementatie geen grotere kosten met zich meebrengt.
  • De wederkerigheidstruc – “Ik heb extra testcapaciteit geregeld, nu moeten jullie ook meebewegen.” Alsof dergelijke mitigerende maatregelen direct de fundamentele problemen oplost.

Wat deze tactieken gemeen hebben? Ze verleggen de discussie van inhoud naar perceptie. Het doel is niet een succesvolle implementatie, maar het handhaven van een vooraf vastgestelde deadline – tegen beter weten in.

De risico’s van deadline-blindheid
Testmanagement draait om een succesvolle implementatie, niet om koste wat kost een datum halen. Wanneer kwaliteit ondergeschikt wordt aan planning, ontstaan grote risico’s:

  • Onvoorspelbare live-gang – Een systeem werkt of het werkt niet. “Acceptabel risico” bestaat niet als kritieke processen falen.
  • Rollback-chaos – Eén fout scenario kan de operatie platleggen, zonder capaciteit om dat snel te herstellen.
  • Doorschuiven van problemen – Fouten worden genegeerd in de hoop dat ze pas na live-gang zichtbaar worden, met escalaties en budgetoverschrijdingen als gevolg.

Hoe counter je deadline-manipulatie?
Professionele teams herkennen en neutraliseren misleidende onderhandelingstechnieken:

  • Ontmasker het valse dilemma – “Live of maanden uitstel” is een schijnkeuze. Prioriteren en realistisch testen is wél mogelijk.
  • Doorbreek framing – “Acceptabel risico” is vaak een garantie op fouten.
  • Dwing inhoudelijke discussie af – Objectieve criteria bepalen of we klaar zijn, niet wensdenken.
  • Relativeer verliesangst – Een mislukte live-gang is duurder dan een uitgestelde deadline.
  • Laat je niet misleiden door wederkerigheid – Extra testcapaciteit is geen oplossing als de basis niet klopt.
Samenvatting
Wanneer de deadline het doel wordt, verschuift de focus van een succesvolle implementatie naar het simpelweg halen van de einddatum. Dit vergroot de kans op ongecontroleerde live-gang, rollback-risico’s en uitgestelde problemen. In plaats van een realistische discussie over haalbaarheid, verschuift de aandacht naar het rechtvaardigen van de deadline.
Wat wél werkt:
  • Problemen oplossen in de juiste fase – testen en validatie zijn geen sluitpost.
  • Weerstand accepteren om chaos later te voorkomen.
  • De discipline hebben om te zeggen: “We zijn nog niet klaar.”
Een succesvolle live-gang vraagt om realistisch projectmanagement, niet om een deadline zonder basis.